مجبور به تغییر آدرس شده ام.به دوستان آدرس جدید رو میدم.فعلا بای

این قضیه حیوانات هم داره کم کم واسه من دردسر میشه.دیروز که رسیدیم اداره هنوز رو صندلیم ننشسته بودم که همسر اومد گفت بیا منو تا اتاق برسون.من گفتم موضوع چیه؟گفت یه جغد زنده نزدیک آزمایشگاه هست .من گفتم مطمئنی زنده هست؟گفت آره من هم اول فکر کردم خشک شده است ولی پلک زد.

من هم که از کبوتر میترسم چه برسه به جغد ولی به روی خودم نیاوردم و همراه همسر راه افتادم.در راه به یکی از همکارام گفتم بی زحمت بیا این جغد رو یه نگاهی بنداز.اون هم اومد و من و همسر از دور نظاره گر بودیم و بعد از اینکه همکارم جلوی جغد قرار گرفته بود همسر با سرعت رد شد و من هم از دور گفتم دیدی ترس نداره.

دیشب همسر میگفت فردا میترسم دوباره این جغده جلوی در آزمایشگاه باشه.من گفتم عزیزم جغد که ترس نداره.گفت آره دیدم تو از من بیشتر ترسیده بودی

امروز صبح که پا شدم برم یه آبی به سر و صورت  بزنم و ... دیدم که بعله آب نمیاد.پیش خودم گفتم آب هم سهمیه بندی شده.اشکال نداره باید کنار بیاییم دیگه.ولی چرا این وقت روزکه آدم به کلیه و مثانه اش فشار اومده.

همچنین داشتم برنامه ریزی می کردم تا اومدم اداره سریع برم جدول زمانبندی قطع آب رو دانلود کنم که مثل برق از نیم ساعت قبل انگار که قراره منو رو صندلی شوک الکتریکی بنشونن ،آمادگی داشته باشم.

رسیدم اداره با چند تا تماس به سازنده خونه و ادارات ذیربط فهمیدیم که بابا هنوز خدا رو شکر آب سهمیه بندی نشده(اینو هم بگم که دیروز از تله تکست خوندم چون پارس جنوبی 9 و 10 بهره برداری نشد در زمستان با خطر جدی قطع گاز هم روبرو هستیم.واسه همین الان هر چیزی رو به دید سهمیه بندی میبینم).

قطع آب ما بعلت اینه که وقتی برق میره و کولر و چیزای دیگه روشن بوده ،با امدن برق یه فشار وارد میشه و تعدادی فیوز میسوزه که این فیوز شامل آسانسور و پمپ آب و 2 واحد بیچاره تو ساختمون ما هم شد.

خلاصه نگران نباید بود.مشکل خاصی نیست.اگه از لحاظ روحی دچار مشکل شدید دعا کنید که شبکه 3 امروز تکرار مراسم اففتاحیه المپیک رو پخش کنه تا ببینید چقدر تلویزیون ایران در خصوص سهمیه بندی تصاویر افتتاحیه مهارت داشت.

تاخیر چند روزه من به خاطر یه سفر کاری به کیش بود.همیشه از بالای کیش رد میشدیم و میرفتیم پول به جیب عربا میریختیم(وطن فروش) و دید خوبی از کیش نداشتم.اما الان فکر میکنم کیش جای خوبیه.به طور کاملا تصادفی با آقای ثابت (مالک هتل داریوش و پارک دلفین ها)یه ملاقات داشتیم.یه پیرمرد (البته با دل و همچنین ظاهر جوون)که فقط به خاطر عشق به وطنش اومد و این هتل بسیار زیبا رو ساخت.آدمی که دیشب به من گفت فقط ماهی ۲۰۰ میلیون واسه پارک دلفینش هزینه میکنه چون اسم ایران رو زنده کنه برام خیلی محترمه.اون جزو یکی از بزرگترین هتل دارها تو جزایر قناریه.

صحبتهاش خیلی دلنشین بود.وقتی دوستم بهش گفت من مالزی درس میخونم با جدیت گفت من حاضرم بری و کشتی تفریحی بخری و بیاری اینجا و داخلش موسیقی و ... که دیگه مردم نرن دوبی و حتی از اونجا بیان.چنان با جدیت و علاقه به وطنش حرف میزد که آدم لذت می برد.

هر کی هتلش رفته باشه کاملا به ایرانی بودن خود افتخار میکنه(البته از نوع چند هزار سال قبلش)

خواهران مگدالین رو دیشب با همسر دیدیم.فیلم جالبیه.فکر نمیکردم تا همین ۱۰ سال قبل حدود ۳۰۰ هزار زن در زندانهای مذهبی گرفتار باشند.موضوع فیلم سال ۱۹۶۴ ایرلند رو نشون میده.حتما ببینید

---

من و همسر دیروز به این نتیجه رسیدیم که سری که درد نمیکنه که دستمال نمیبندن.یعنی اینکه بچه بی بچه. دو تا ازدوستان دوران دانشگاهمون واسه تعطیلات اومده بودن رشت و دیروز رو پیش ما بودن.چشمتون روز بد نبینه یکیشون پسر داشت و یکی دختر(باز به نسبت دختره آروم تر بود)ولی اینا اعصاب واسمون نذاشتن اینقدر داد و فریاد زدن و ... تا جاییکه من از همسایه پایینمون معذرت خواهی کردم.البته پدر و مادرشون خیلی سعی میکردن مراقب باشن که بچه ها اذیت نکنن حتی پدر اون پسر اقدام به اعمال خشونت آمیز فیزیکی هم نمود ولی از هر چه بگذریم بچه=اعصاب

الان یه زانتیا دیدم داشت سر چهارراه مسافر کشی میکرد.به جان خودم راست میگم کرایه تاکسی اون مسیر 150 تومنه.

من هیچوقت اعتقادی به این شرکتهای هرمی که باید پول بذارید و هر ماه بهتون پول میدن نداشتم.چند مرتبه هم یکی از دوستام گفت که بیا Swish Cash  و FSG (اگه اشتباه نکنم) پول بذار که من این کار رو نکردم.اما  به چشم خودم یه پسر متولد 64 رو دیدم که با این دوستم رفیقه میلیون که چه عرض کنم داره به میلیارد میرسه.الان یه سوناتا و یه سانتافه زیر پاشه .فقط ماه گذشته 29000 دلار سود کرد.

من که سر در نمیارم